• Ελληνικά
  • English

Εισαγωγή

Η χειρουργική τοποθέτηση ΠΠ αποτελεί τον τελικό, αλλά και μόνιμο, αυθόρμητο και απόλυτα επιτυχημένο τρόπο θεραπείας της σοβαρής ανικανότητας. Η επέμβαση αυτή συνοδεύεται από το μεγαλύτερο ποσοστό ικανοποίησης σε σχέση με κάθε άλλη θεραπεία της ανικανότητας. Εκτός από τη μεγάλη αποτελεσματικότητά της είναι επίσης και πολύ ασφαλής για τον ασθενή στα χέρια του έμπειρου χειρουργού. Μήπως λοιπόν ακούγεται πάρα πολύ καλό για να είναι αληθινό; Φαίνεται πως όχι, αφού η πιθανότητα λοίμωξης και ανάγκης για αφαίρεση της ΠΠ περιορίζεται σε λιγότερο από 1% και η πιθανότητα εργοστασιακής μηχανικής βλάβης, είναι όση και ενός νεοαποκτηθέντος super car. Και στις δύο περιπτώσεις  βέβαια η αντιπροσωπεία προχωρά στην αντικατάσταση.

Έτσι λοιπόν το μόνο θέμα, που μπορεί τελικά να δυσαρεστήσει τον ασθενή, που υποβλήθηκε σε τοποθέτηση ΠΠ είναι, ότι συνοδεύεται συχνά από μία αίσθηση βράχυνσης του πέους, πράγμα που είναι αρκετά συχνό κατά τις αρχικές χρήσεις της πρόθεσης. Κάποιοι ασθενείς είναι αρχικά ιδιαίτερα δυσαρεστημένοι από αυτό το γεγονός και καθώς είναι επιβαρυμένοι ψυχολογικά μετά τη μακροχρόνια απώλεια στύσης τους, τις διάφορες θεραπείες, που έχουν δοκιμάσει, τη δυσαρέσκεια της συντρόφου τους και την ταλαιπωρία και το κόστος της επέμβασης, μπορεί να καταρρεύσουν ψυχολογικά, πράγμα που μπορεί να έχει διάφορες δυσάρεστες συνέπειες στην σεξουαλική τους λειτουργικότητα, στην καθημερινότητά τους και στη σχέση τους με τη σύντροφό τους, αλλά και με τους θεράποντες ιατρούς.

 

Αιτίες μείωσης του μήκους του πέους σε ασθενείς που τοποθετείται πεϊκή πρόθεση (ΠΠ)

Πού οφείλεται όμως αυτή η αίσθηση της επιβράχυνσης του πέους? Καταρχήν οφείλεται σε αντικειμενικά ή υποκειμενικά αίτια?

Και οι δύο κατηγορίες αιτίων μπορεί να υφίστανται ανεξάρτητα ή ταυτόχρονα. Τα αίτια αντικειμενικής απώλειας περιλαμβάνουν τα εξής:

  • Κάθε χειρουργική επέμβαση στο πέος για οποιοδήποτε λόγο συμπεριλαμβανομένης και της τοποθέτησης της ΠΠ δημιουργεί ινώδεις ουλές, οι οποίες προκαλούν συρρίκνωση των σηραγγωδών σωμάτων του πέους σε άλλοτε άλλο βαθμό ανάλογα με τον ασθενή.
  • Η τοποθέτηση των κυλίνδρων της πρόθεσης μέσα στα σηραγγώδη σώματα του πέους προκαλεί πάντα την ταχεία δημιουργία ινώδους περιβλήματος γύρω από τους κυλίνδρους και έτσι έως ένα βαθμό περιορίζει κατά το «φούσκωμα» της ΠΠ τη διαστολή κατά πλάτος και μήκος του πέους.
  • Ενίοτε στα αντικειμενικά αίτια υπάγονται καταστάσεις, που συνδέονται με την απώλεια της στύσης, για την οποία ο ασθενής προσφεύγει στην τοποθέτηση ΠΠ, όπως ή σοβαρή νόσος Peyronie και ο ισχαιμικός πριαπισμός, εξαιτίας της σοβαρής ινώδους συρρίκνωσης των σηραγγωδών σωμάτων του πέους και στις δύο περιπτώσεις.
  • Σοβαρή ίνωση των σηραγγωδών σωμάτων μπορεί επίσης να οφείλεται σε προηγούμενη τοποθέτηση ΠΠ, που αφαιρέθηκε λόγω σοβαρής λοίμωξης και αποφασίσθηκε για λόγους πλήρους αποδρομής της λοίμωξης να γίνει επανατοποθέτηση σε απώτερο χρόνο. Στο διάστημα, που μεσολαβεί μέχρι την επανατοποθέτηση της ΠΠ αναπτύσσεται η ίνωση.
  • Μετά από ριζικές χειρουργικές επεμβάσεις για τη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη και της ουροδόχου κύστης, όπως η ριζική προστατεκτομή και η ριζική κυστεοπροστατεκτομή,
  • Η αναμενόμενη μη μεγέθυνση-διόγκωση της βαλάνου στους ασθενείς με ΠΠ είναι μια ακόμη αιτία αντικειμενικής απώλειας μήκους.
  • Απώλεια μήκους μπορεί να συμβεί ακόμα και σε περιπτώσεις διεγχειρητικών επιπλοκών, που δεν έγιναν αντιληπτές από το χειρουργό, όπως η διάτρηση του μεσοσηραγγώδους διαφράγματος και η εφίππευση (crossover) των κυλίνδρων, ή η κεντρική διάτρηση του ενός ή και των δύο σηραγγωδών σωμάτων και η μετανάστευση των κυλίνδρων κεντρικά.
  • Τέλος αντικειμενική απώλεια μπορεί να συμβεί στην από λάθος επιλογή του ορθού μήκους των κυλίνδρων, που τοποθετούνται ή τη χρήση βραχύτερων οπίσθιων άκρων (rear tips) των προθέσεων. Στις περιπτώσεις αντικειμενικής απώλειας μήκους το ιστορικό, η κλινική εξέταση και η μαγνητική τομογραφία πέους θέτουν τη διάγνωση.

Εκτός από την αντικειμενική απώλεια μήκους, πολύ συχνότερη είναι η υποκειμενική αίσθηση απώλειας, της οποίας η συχνότητα κυμαίνεται από 5%-30%, ενώ στην κλασική δημοσίευση του Deveci και συνεργατών αναφέρεται, ότι το 72% των ασθενών όπου τοποθετήθηκε ΠΠ παραπονέθηκαν μετεγχειρητικά για απώλεια μήκους, ενώ η αντικειμενική μέτρηση μήκους του πέους σε έλξη προεγχειρητικά και η μετεγχειρητική μέτρηση δεν διέφεραν. Οι λόγοι για την υποκειμενική αίσθηση μείωσης του μήκους του πέους δεν είναι ακριβώς ξεκαθαρισμένοι, αλλά φαίνεται ότι περιλαμβάνουν την μνημονική σύγκριση του παρόντος μήκους με το μέγεθος του πέους τους σε πλήρη στύση πριν την απώλειά της, την αύξηση του υπερηβικού λίπους και το «θάψιμο» τμήματος της βάσης του πέους λόγω πιθανής αύξησης του βάρους του ασθενούς, την υποκειμενική αίσθηση συρρίκνωσης του πέους για ψυχολογικούς λόγους, η οποία συναντάται συχνά σε ασθενείς με μακροχρόνια πλήρη απουσία στύσεων και τις μεγαλύτερες προσδοκίες από την πραγματικότητα, που μπορεί να έχει πριν την επέμβαση ο ασθενής και τις οποίες ο θεράπων ιατρός οφείλει με τη συζήτηση να «προσγειώνει». Τέλος πολλοί ασθενείς, που παραπονούνται για μετεγχειρητική βράχυνση του πέους δεν είχαν κάνει ποτέ μια αντικειμενική μέτρηση μήκους, πριν την εμφάνιση της στυτικής δυσλειτουργίας τους-αν και συχνά το ισχυρίζονται- αλλά διατηρούν απλώς μια υποκειμενική εντύπωση και αυτοί και οι σύντροφοί τους. Επιπρόσθετα πολλοί δεν γνωρίζουν το σωστό τρόπο μέτρησης του μήκους του πέους.

Έχοντας υπόψη του λοιπόν τα παραπάνω ο θεράπων ιατρός πρέπει:

  • να μετρά το προεγχειρητικό μήκος του πέους σε έλξη και να ενημερώνει άμεσα τον ασθενή του για τη μέτρηση
  • να τον ενημερώνει πλήρως για τη μικρότερη ή μεγαλύτερη πιθανότητα αντικειμενικής βράχυνσης του πέους ανάλογα με το ιστορικό, αλλά και για τη συχνή υποκειμενική αίσθηση απώλειας μήκους.
  • να τον εφησυχάζει ενημερώνοντάς τον, ότι συνήθως η δυσαρέσκεια λόγω υποκειμενικής αίσθησης βράχυνσης υποχωρεί σε 3-6 μήνες λόγω της ικανοποίησης, που του προσφέρει η χρήση της ΠΠ, όπως αναφέρει και ο Deveci
  • να τον ενημερώνει για την ύπαρξη τρόπων πρόληψης και αντιμετώπισης πιθανής παρατεταμένης δυσαρέσκειας για τη βράχυνση του πέους

 

Τρόποι πρόληψης και αντιμετώπισης της βράχυνσης του πέους κατά την τοποθέτηση ΠΠ

Ορισμένες ενέργειες, που μπορεί να γίνουν πριν την επέμβαση ή κατά τη διάρκεια της επέμβασης τοποθέτησης ΠΠ προλαμβάνουν την απώλεια του μήκους και κατ’ επέκταση τη δυσαρέσκεια του ζευγαριού. Ακόμη, όμως και εάν αυτές δεν επαρκούν ή δεν έχουν γίνει κατά την τοποθέτηση της ΠΠ, υπάρχουν και πάλι τρόποι  μετεγχειρητικής διόρθωσης του προβλήματος. Οι ενέργειες και οι τρόποι αυτοί είναι κατά κατηγορία:

 

Προεγχειρητική πρόληψη

  • Εφαρμογή έλξης στο πέος για διάστημα κάποιων μηνών είτε με συσκευή έλξης, είτε με συσκευή κενού

Δημοσιευμένες μελέτες δείχνουν ότι η προεγχειρητική εφαρμογή έλξης στο πέος για 2-4 μήνες με συσκευή έλξης ή ιδιαιτέρως με συσκευή κενού μπορεί να αυξήσει το μήκος του πέους σε έλξη κατά 1-2cm, να μειώσει τον μετεγχειρητικό πόνο κατά το «φούσκωμα» της πρόθεσης, να επιτρέψει την υποδοχή μεγαλύτερων κυλίνδρων της πρόθεσης και να αυξήσει την ικανοποίηση του ασθενούς για το μετεγχειρητικό μήκος του πέους του

  • Άμεση αντικατάσταση της ΠΠ σε περίπτωση μηχανικής βλάβης και αν κρίνεται ασφαλές και σε κάποιες περιπτώσεις λοίμωξης, ώστε να αποφευχθεί η δημιουργία ίνωσης και ακόλουθης βράχυνσης

Είναι γνωστό, ότι η αφαίρεση της πρόθεσης λόγω μηχανικής βλάβης ή λοίμωξης και η μη επανατοποθέτηση άμεσα νέας πρόθεσης, πράγμα που συχνά αντενδείκνυται σε σοβαρές λοιμώξεις, συνοδεύεται από σημαντική ίνωση εντός των σηραγγωδών σωμάτων. Αυτό καθιστά αναγκαία τη τοποθέτηση μικρότερων κυλίνδρων στην επόμενη επέμβαση επανατοποθέτησης μετά από κάποιους μήνες και την απώλεια μήκους. Από την άλλη μεριά η άμεση αντικατάσταση της πρόθεσης σε περίπτωση μηχανικής βλάβης συνοδεύεται κατά την εμπειρία μου από τοποθέτηση μακρύτερων κυλίνδρων κατά 1-2cm. Αυτό μάλιστα δικαιολογεί και την άποψη, ότι η πρόθεση λειτουργεί μακροπρόθεσμα ως «διαστολέας» του ενδοσηραγγώδους χώρου και ήτοι, ότι μετά από χρήση τουλάχιστον εξαμήνου υπάρχει κάποια αύξηση του ενδοσηραγγώδους μήκους

  • Επιλογή έμπειρου χειρουργού

Βιβλιογραφικά οι χειρουργοί, που πραγματοποιούν μικρότερο αριθμό επεμβάσεων τοποθέτησης ΠΠ τείνουν να είναι πιο «συντηρητικοί» σε σχέση με τους μεγαλύτερου εύρους χειρουργούς στην επιλογή του μήκους των εμφυτευόμενων κυλίνδρων

 

Διεγχειρητική πρόληψη

  • Μέτρηση μήκους σηραγγωδών σε τάση (New length measurement technique )

Η μέτρηση του περιφερικού ενδοσηραγγώδους μήκους με τη χρήση του ειδικού μετρητικού εργαλείου (Furlow) για την επιλογή του κατάλληλου μήκος κυλίνδρου μπορεί να γίνει με πίεση του εργαλείου επάνω στον ινώδη χιτώνα αποφεύγοντας με αυτόν τον τρόπο τη «ρυτίδωσή» του και συνεπώς την υποεκτίμηση του περιφερικού μήκους του σηραγγώδους. Ακόμη κατά τον υπολογισμό του συνολικού ενδοσηραγγώδους μήκους, στο άθροισμα των μηκών του κεντρικού και περιφερικού σηραγγώδους μήκους πρέπει να προστίθεται και το μήκος της σηραγγοτομής. Με τον τρόπο αυτό αποφεύγεται απώλεια έως και 2cm από το ενδοσηραγγώδες μήκος.  Οι Henry και συνεργάτες δημοσίευσαν την «Νέα τεχνική μέτρησης (New length measurement technique)» των σηραγγωδών κατά την οποία προσθέτουν 1 cm στο μήκος των τοποθετούμενων κυλίνδρων, εάν ο διαστολέας κατά την διαστολή του κεντρικού τμήματος του σηραγγώδους δεν «χτυπήσει-σταματήσει» στο οστό της λεκάνης, αλλά σε υψηλότερη θέση λόγω της ανατομικής κατασκευής των σηραγγωδών και ακόμη 1 cm εάν κατά την περιφερική διαστολή, ο διαστολέας δεν διατρέχει σχεδόν όλη τη βάλανο και πάλι λόγω ανατομικής κατασκευής.

  • Αποφυγή διαστολής σηραγγωδών με τη χρήση διαστολέων Brookes ή Hegar

Οι Moncada και συνεργάτες δημοσίευσαν την αποφυγή διαστολής των σηραγγωδών σωμάτων πριν την τοποθέτηση των κυλίνδρων και την απευθείας μέτρηση του ενδοσηραγγώδους μήκους με το μετρητικό εργαλείο διατεινόμενοι, ότι με αυτό τον τρόπο περιορίζεται η πλήρης καταστροφή του σηραγγώδους ιστού από τους διαστολείς και κατ’ επέκταση πιθανή υπολειπόμενη φυσιολογική στύση από το «διασωζόμενο» στυτικό ιστό να προστίθεται στην στύση που προκαλεί η ΠΠ και έτσι να επιτυγχάνεται καλύτερο αποτέλεσμα. Η προσωπική εμπειρία δείχνει, ότι αυτό είναι γεγονός σε ασθενείς, που δεν έχουν πολύ σοβαρό οργανικό παράγοντα στυτικής δυσλειτουργίας και οι οποίοι διατηρούν μέρος της φυσιολογικής τους στύσης, η οποία επανέρχεται μετά την ψυχολογική τους απαλλαγή από βάσανο της στυτικής δυσλειτουργίας μετά την τοποθέτηση της ΠΠ.

  • Χρήση ΠΠ αυξανόμενου μήκους και πλάτους

Οι ΠΠ αυτές είναι κατασκευασμένες ώστε να μπορούν να αυξήσουν το πλάτος τους ως τα 18mm και το μήκος κατά 20% με τη χρήση. Για την αποφυγή του περιορισμού από την κάψα, που δημιουργείται γύρω από τους κυλίνδρους ο ασθενής πρέπει άμεσα μετεγχειρητικά να ξεκινάει τη διαδικασία «φουσκώματος-ξεφουσκώματος» της ΠΠ. Ο συνδυασμός καθημερινής προεγχειρητικής έλξης στο πέος με τη χρήση συσκευής κενού και η ακόλουθη εμφύτευση ΠΠ δεν διαφέρει ως προς την ικανοποίηση του ασθενούς για κάποιον από τους δύο τύπους των συχνότερων χρησιμοποιούμενων ΠΠ

  • Διεγχειρητική εφαρμογή ενός ή περισσότερων τεχνικών αυξητικής φαλλοπλαστικής

Η ταυτόχρονη εφαρμογή τεχνικών αυξητικής φαλλοπλαστικής κατά τη διάρκεια της τοποθέτησης της ΠΠ μπορεί να διατηρήσει και ίσως να αυξήσει το μήκος του πέους και οι δημοσιεύσεις, που υπάρχουν αναφέρουν, ότι αυτοί οι ασθενείς είχαν καλύτερη εικόνα για το μετεγχειρητικό μήκος τους πέους τους σε σχέση με αυτούς, που δεν υποβλήθηκαν σε αυτές. Τέτοιες τεχνικές, που μπορούν να εφαρμοσθούν είναι η κοιλιακή φαλλοπλαστική (ventral phalloplasty), η εκτομή του ανελκτήρα συνδέσμου του πέους, η υπερηβική λιποαναρρόφηση-λιπεκτομή και ο συνδυασμός αυτών. Ωστόσο, οι διαδικασίες αυτές αυξάνουν το χειρουργικό χρόνο, που αποτελεί και το σημαντικότερο αίτιο εμφάνισης της σοβαρότερης επιπλοκής της τοποθέτησης μιας ΠΠ, που είναι η λοίμωξη. Η προσωπική εμπειρία δείχνει, ότι αυτές πρέπει να συζητιούνται με τον ασθενή, αλλά αυτός να αποθαρρύνεται στο να γίνουν στον ίδιο χρόνο με την τοποθέτηση της ΠΠ. Τέλος κάποιες πολύ εξειδικευμένες επεμβάσεις επιμήκυνσης του πέους με ταυτόχρονη τοποθέτηση ΠΠ περιλαμβάνουν τη χρήση μοσχευμάτων για την αληθινή επιμήκυνση των σηραγγωδών σωμάτων (Rolles: Sliding elongation technique, Perovics-Djorjevics: Penile disassembly technique). Ωστόσο, αυτές οι τεχνικές πρέπει να προγραμματίζονται εξ αρχής με απόλυτη συμφωνία του ασθενούς και έχουν πολλές επιπλοκές

 

Μετεγχειρητική πρόληψη-αντιμετώπιση

  • Τακτικό μετεγχειρητικό «φούσκωμα» της ΠΠ το συντομότερο δυνατόν

Η δημιουργία ινώδους κάψας γύρω από τους κυλίνδρους της πρόθεσης ξεκινά άμεσα μετεγχειρητικά και διαρκεί 3 μήνες. Είναι σημαντικό η κάψα αυτή να έχει το μέγεθος (μήκος και πλάτος) του «φουσκωμένου» κυλίνδρου και όχι του «άδειου», για να μην περιορίζει την αύξηση του μεγέθους του κυλίνδρου κατά το φούσκωμα. Η οδηγία, που δίνεται στον ασθενή είναι να αρχίσει το «φούσκωμα-ξεφούσκωμα» της ΠΠ από την πρώτη μετεγχειρητική εβδομάδα σε βαθμό, διάρκεια και συχνότητα, που ανέχεται και να το αυξάνει σταδιακά

  • Χρήση φαρμάκων για τη διαστολή της βαλάνου (PDE5, alprostadil)

Η μη διαστολή της βαλάνου στους ασθενείς που έχει τοποθετηθεί ΠΠ αποτελεί ένα από τα αίτια αντικειμενικής απώλειας μήκους, όπως προαναφέρθηκε. Η χρήση χαπιών ενίσχυσης της στύσης (PDE5’s) ή ενδουρηθρικού υποθέτου ή κρέμας αλπροσταδίλης μπορεί σε κάποιους ασθενείς με ΠΠ χωρίς σοβαρό οργανικό πρόβλημα στυτικής δυσλειτουργίας να προκαλέσει διαστολή της βαλάνου και συνεπώς να αυξήσει την ικανοποίηση, που χάνουν λόγω απώλειας μήκους, όπως δημοσίευσε ο Mulhall και συνεργάτες.

  • Χρήση συσκευής κενού για εφαρμογή έλξης μετεγχειρητικά

Σε πρόσφατη δημοσίευση στο International Journal of Impotence Recearch οι συγγραφείς αναφέρουν αύξηση του μεγέθους του πέους και βελτίωση της ικανοποίησης των ασθενών, στους οποίους εμφυτεύθηκε ΠΠ, με την εφαρμογή εξάμηνης μετεγχειρητικής έλξης στο πέος με τη χρήση συσκευής κενού χωρίς επιπλοκές.

  • Αυξητική φαλλοπλαστική

Η μετεγχειρητική εφαρμογή μετά τουλάχιστον 3 μήνες από την τοποθέτηση της ΠΠ των προαναφερθεισών τεχνικών αυξητικής φαλλοπλαστικής είναι κατά την γνώμη μου ασφαλέστερη από την εφαρμογή τους ταυτόχρονα με την τοποθέτηση της ΠΠ. Το «όφελος» στο μήκος είναι συνήθως 3-4cm.

 

Επίλογος

Έχοντας λοιπόν υπόψη τα παραπάνω φαίνεται, ότι η τοποθέτηση ΠΠ εκτός του ότι αποτελεί τον τελικό, αλλά και μόνιμο, αυθόρμητο και απόλυτα επιτυχημένο τρόπο θεραπείας της σοβαρής ανικανότητας με ελάχιστα ποσοστά επιπλοκών, που καθιστούν στα χέρια του έμπειρου χειρουργού αμελητέο τον κίνδυνο, μπορεί να συνδυασθεί με τεχνικές αύξησης του μήκους του πέους σε οποιοδήποτε στάδιο πριν, κατά και μετά την τοποθέτησή της, ώστε να αποκλεισθεί και η μικρότερη περίπτωση δυσαρέσκειας του ζευγαριού από τη θεραπεία

Ο προστάτης είναι ένας αδένας που υπάρχει μόνο στους άνδρες. Έχει συνήθως το μέγεθος και το σχήμα ενός κάστανου και μεγαλώνει σε μέγεθος με την ηλικία. Βρίσκεται κάτω από την ουροδόχο κύστη και περιβάλλει την ουρήθρα (το σωληνάκι από το οποίο βγαίνουν τα ούρα και το σπέρμα). Η κύρια λειτουργία του προστάτη είναι η συμμετοχή στην παραγωγή του σπερματικού υγρού.

 


 

 

 

 

 

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΗ;
Ο καρκίνος του προστάτη αναπτύσσεται όταν τα κύτταρα στον προστάτη αδένα πολλαπλασιάζονται με ανεξέλεγκτο τρόπο.
Ο καρκίνος του προστάτη είναι ο συνηθέστερος τύπος καρκίνου στους άνδρες στην Ελλάδα. Περίπου 1 στους 8 άνδρες θα έχουν καρκίνο προστάτη σε κάποιο στάδιο της ζωής τους.

 


 

 

 

 

 

Ποιος κινδυνεύει περισσότερο;
Μπορεί να υπάρχει αυξημένος κίνδυνος για την ανάπτυξη καρκίνου προστάτη αν:

  • Έχετε ηλικία άνω των 50.

Κυρίως επηρεάζει τους άνδρες άνω των 50 ετών και ο κίνδυνος αυξάνει με την πρόοδο της ηλικίας

  • Ο πατέρας ή ο αδερφός σας είχε καρκίνο προστάτη

Είναι 2,5 φορές μεγαλύτερος ο κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου προστάτη, αν έπασχε ο πατέρας ή ο αδερφός σας από καρκίνο προστάτη

  • Αν ανήκετε στη μαύρη φυλή
    1 στους 4 άνδρες της μαύρης φυλής θα αποκτήσουν καρκίνο προστάτη σε κάποιο στάδιο της ζωής τους.

 


 

Ποια είναι τα συμπτώματα;
Ο καρκίνος προστάτη στα πρώιμα στάδια δεν προκαλεί συνήθως κανένα σύμπτωμα. Σε κάποιους άνδρες μπορεί να υπάρχουν διαταραχές της ούρησης, όμως τα προβλήματα της ούρησης συνηθέστερα προκαλούνται από άλλου είδους προβλήματα του προστάτη που δεν έχουν σχέση με τον καρκίνο, όπως είναι η ΚΑΛΟΗΘΗΣ ΥΠΕΡΠΛΑΣΙΑ (αύξηση του μεγέθους του προστάτη). (φωτό 3)
Σε κάποιους άνδρες τα πρώτα συμπτώματα του προστατικού καρκίνου μπορεί να είναι πόνος στη μέση, τα ισχία ή τη λεκάνη. Αυτό συμβαίνει επειδή ο καρκίνος μπορεί να έχει επεκταθεί στα κόκαλα. Αν επιμένει ένας τέτοιος πόνος, καλό είναι να εκτιμηθεί από κάποιο γιατρό, καθώς μπορεί να μην οφείλεται σε αρθρίτιδα (που είναι και η συνηθέστερη αιτία μυοσκελετικού πόνου στη μεγάλη ηλικία).

 

 

Χρειάζεται πάντα θεραπεία ο καρκίνος του προστάτη;
Μπορεί να ακούγεται περίεργη αυτή η ερώτηση, όμως ο καρκίνος του προστάτη συνήθως μεγαλώνει πολύ αργά και είναι μικρός ο κίνδυνος για την επέκτασή του, οπότε μπορεί να μην προκαλέσει προβλήματα ή να επηρεάσει τη διάρκεια και την ποιότητα ζωής του ασθενούς. Συνεπώς, εξαιτίας της πολύ βραδείας εξέλιξης του καρκίνου του προστάτη, μπορεί να μην υπάρχει ανάγκη για ειδική θεραπεία. Μπορεί να χρειάζεται απλώς τακτική ιατρική παρακολούθηση και έναρξη της θεραπείας αν και όταν χρειαστεί.

Η θεραπεία για τον καρκίνο του προστάτη μπορεί να έχει ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως προβλήματα στύσης, ούρησης και από το έντερο. Αυτά μπορεί να επηρεάσουν την ποιότητα ζωής και τις καθημερινές ασχολίες, υπάρχουν όμως θεραπείες που βοηθούν στην αντιμετώπισή τους.

Αν προκύψει η διάγνωση ενός καρκίνου προστάτη με πολύ αργή εξέλιξη, θα πρέπει να αποφασίσετε αν θέλετε άμεση θεραπεία ή ιατρική παρακολούθηση και αναβολή της θεραπείας -και των ανεπιθυμήτων ενεργειών της- για αργότερα. Ο γιατρός σας θα σάς βοηθήσει να αποφασίσετε.
Κάποιοι άνδρες θα έχουν καρκίνο προστάτη που εξελίσσεται γρήγορα και έχει μεγάλο κίνδυνο να επεκταθεί. Για να αποφευχθούν τα προβλήματα από την επέκταση του καρκίνου χρειάζεται θεραπεία.
Αν διαγνωστείτε με καρκίνο προστάτη, με βάση τα αποτελέσματα των εξετάσεων, ο γιατρός σας θα εκτιμήσει την πιθανότητα ο όγκος να είναι γρήγορης εξέλιξης και πόσο πιθανό είναι να επεκταθεί πέραν του προστάτη.

 


 

 

Τι είναι το τεστ PSA
Το τεστ PSA είναι μία εξέταση αίματος. Μετράει την ποσότητα μιας πρωτεΐνης στο αίμα, που παράγει ο προστάτης και λέγεται ειδικό προστατικό αντιγόνο [P(rostate) S(pecific) A(ntigen)]. Είναι φυσιολογικό να υπάρχει μία μικρή ποσότητα PSA στο αίμα όλων των ανδρών και η ποσότητα αυτή μεγαλώνει με την πάροδο της ηλικίας.

  • Το τεστ PSA από μόνο του δεν μπορεί να διευκρινίσει αν υπάρχει καρκίνος προστάτη
  • Το αυξημένο PSA μπορεί να είναι ενδεικτικό καρκίνου προστάτη
  • Δεν μπορεί όμως να ξεχωρίσει αν είναι ένας καρκίνος προστάτη με αργή εξέλιξη -που μπορεί να μην προκαλέσει ποτέ προβλήματα και να μην επηρεάσει το προσδόκιμο της ζωής- ή ένας καρκίνος με γρήγορη εξέλιξη που απαιτεί θεραπεία.
  • Το PSA μπορεί επίσης να είναι αυξημένο εξαιτίας άλλων προβλημάτων, όπως της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη (αύξηση του μεγέθους του αδένα), ουρολοίμωξης ή προστατίτιδας (φλεγμονή ή μόλυνση στον προστάτη), κλπ. Αυτές οι καταστάσεις δεν σχετίζονται με τον καρκίνο.

Αν έχετε αυξημένο PSA, θα χρειαστούν συνήθως περισσότερες εξετάσεις για να διευκρινιστεί τι το προκαλεί.

 

Τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα του τεστ PSA
Πλεονεκτήματα

  • Το τεστ PSA μπορεί να ανακαλύψει έναν καρκίνο προστάτη πριν υπάρξουν οποιαδήποτε συμπτώματα
  • Το τεστ PSA μπορεί να ανακαλύψει έναν καρκίνο προστάτη που έχει γρήγορη εξέλιξη σε πολύ πρώιμο στάδιο, όπου η θεραπεία θα προλάβει την εξάπλωση του καρκίνου και τα προβλήματα από αυτόν.
  • Ο καρκίνος προστάτη που έχει πολύ αργή εξέλιξη μπορεί να μην χρειάζεται θεραπεία. Απαιτούνται μόνο τακτικοί ιατρικοί επανέλεγχοι (με νέο PSA). Με αυτόν τον τρόπο αποφεύγονται ή αναβάλλονται οι ανεπιθύμητες ενέργειες της θεραπείας.
  • Οι τακτικοί επανέλεγχοι του PSA είναι χρήσιμοι στους άνδρες με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου προστάτη. Η συνεχής αύξηση του PSA μπορεί να είναι ενδεικτική καρκίνου προστάτη. Τη συχνότητα επανελέγχου του PSA θα την καθορίσει ο γιατρός σας.

Μειονεκτήματα

  • Μπορεί να είναι αυξημένο το PSA χωρίς να υπάρχει καρκίνος στον προστάτη. Τρεις στους τέσσερις άνδρες (76%) έχουν αυξημένο PSA χωρίς να έχουν καρκίνο.
  • Αν βρεθεί αυξημένο το PSA μπορεί να χρειαστούν επιπλέον εξετάσεις, όπως βιοψία προστάτη. Η βιοψία έχει πιθανές επιπλοκές όπως πόνο, ουρολοίμωξη, αίμα στα ούρα και το σπέρμα και επίσχεση ούρων (αδυναμία ούρησης και ανάγκη για καθετήρα στην κύστη). Τρεις στους 50 άνδρες (6%) μπορεί να έχουν σοβαρή ουρολοίμωξη μετά από βιοψία.
  • Το τεστ PSA μπορεί να μη δείχνει τον καρκίνο προστάτη. Ένας στους 50 άνδρες (2%) με επικίνδυνο καρκίνο προστάτη (γρήγορης εξέλιξης) έχουν φυσιολογικό PSA.
  • Μπορεί να γίνει διάγνωση ενός καρκίνου προστάτη με αργή εξέλιξη, ο οποίος δεν θα επηρέαζε την υγεία ή το προσδόκιμο της ζωής. Η διάγνωση αυτή όμως προκαλεί έντονη ανησυχία και μπορεί να οδηγήσει σε μη απαραίτητες θεραπείες με σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες.
  • Η θεραπείες του καρκίνου προστάτη έχει επιπλοκές που επηρεάζουν την καθημερινότητα. Αυτές περιλαμβάνουν προβλήματα με την ούρηση, το έντερο και τη στυτική λειτουργία.

 

Τα δικαιώματα των ασθενών

  • Όλοι έχουν το δικαίωμα να κάνουν το τεστ PSA μετά την ηλικία των 50, αφού λάβουν υπόψη τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα που προαναφέρθηκαν, μετά από συζήτηση με το γιατρό τους.
  • Η συχνότητα επανελέγχου του PSA καθορίζεται από το γιατρό σας. Η πολύ συχνή επανάληψη της εξέτασης δεν βοηθά στην πιο έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του προστάτη.
  • Οι ασθενείς με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου προστάτη, όπως εκείνοι με οικογενειακό ιστορικό ή από τη μαύρη φυλή, μπορεί να χρειαστεί να κάνουν για πρώτη φορά το τεστ PSA μετά την ηλικία των 45.

Πριν αποφασίσετε αν θα κάνετε το τεστ PSA, θυμηθείτε τις πληροφορίες αυτού του φυλλαδίου. Ρωτήστε τον εαυτό σας ή συζητείστε με το γιατρό σας:

  • Έχω αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο προστάτη
  • Αν το τεστ βγει φυσιολογικό, αυτό σημαίνει ότι δεν έχω καρκίνο;
  • Αν το PSA βγει αυξημένο, τι θα πρέπει να κάνω;
  • Αν διαγνωστεί ένας αργής εξέλιξης καρκίνος προστάτη που πιθανώς δεν θα μου προκαλούσε προβλήματα για το υπόλοιπο της ζωής μου, θα ήθελα να υποβληθώ σε θεραπείες με σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες που θα επηρεάζουν την καθημερινότητά μου;

 

 

Τώρα, τι πρέπει να κάνω;
Αν το αποτέλεσμα της εξέτασης δείχνει αυξημένο PSA, ρωτήστε τον ουρολόγο σας τι πρέπει να γίνει στη συνέχεια. Πιθανώς θα χρειαστούν περαιτέρω εξετάσεις, συμπεριλαμβανομένης της δακτυλικής εξέτασης του προστάτη, όπου ο ουρολόγος ψηλαφά τον προστάτη με το δάκτυλο από τον πρωκτό. Πολλοί άνδρες ντρέπονται ή φοβούνται τη συγκεκριμένη εξέταση. Η δακτυλική εξέταση δεν πονάει (είναι μόνο μία ενόχληση) και τελειώνει σε λίγα δευτερόλεπτα.

 

Μπορεί να χρειαστούν επίσης απεικονιστικές εξετάσεις και βιοψία. Η βιοψία προστάτη είναι λήψη μικρών τεμαχίων του προστάτη που αποστέλλονται σε ειδικό εργαστήριο (παθολογοανατομικό) για να εξεταστούν αν περιέχουν καρκινικά κύτταρα. Η βιοψία μπορεί να έχει επιπλοκές.

 

 

 

 

 

 

Για οποιαδήποτε απορία σχετικά με τις εξετάσεις και τις θεραπείες του καρκίνου του προστάτη συμβουλευτείτε τον ουρολόγο σας.